Ik ben in een seconde terug.

Ik verga van de honger.

Hij barst van het lachen.

Ik heb een eeuw staan wachten.

Hij verdient er een goede boterham aan.

Ik heb maar één gebrek: dat ik mijn gebreken niet toe wil geven.

Wees matig in alles, zelfs in matigheid. (Petronius)

Niets is volledig waar, en zelfs dat niet.

Ik wil geen lid zijn van een groep die mij als lid aanvaardt.

De telefoon slaapt op de lessenaar (Martius Nijhoff)

Ik vind dit vies, zei Marie, terwijl ze naar de pap keek.

"Eventuele aanleg van de Rijn-Gouwe Lijn is een gepasseerd station!"

In het oorlogs-communiqué stond iets over een tactische terugtocht.

Dat is niet gek!

Interviewer: Mijnheer Zalm, gaat de belasting dit jaar nog omlaag? Zalm: Het is niet onwaarschijnlijk dat de belasting dit jaar nog naar beneden gaat.

Moeder over haar zoontje van twee jaar oud: Onze Harry is een echt boefje.

Krijgsgevangene: De bewakers waren best aardig, ze sloegen niet elke dag

Het riviertje kabbelde vriendelijk door het groene dal.

Het schip was bemand met vijtig koppen.

Onze heilige koeien zouden eens wat minder benzine moeten drinken.

Je wordt doodgegooid met informatie over de verkiezingen.

Op een zomermorgen om half vijf, toen de zon prachtig opkwam, is hij van de Waalbrug gestapt.
Uit: Nescio, Titaantjes, over de zelfmoord van een verhaalfiguur

Och, we hebben een dak boven ons hoofd (een kast van een huis)

Toen zijn partij weer vier zetels had gewonnen in de peilingen reageerde de fractieleider met: 'Niet slecht'.

Ik doe dat wel even', zei de man toen hij het brandende huis in rende om zijn kinderen te redden

Wij schreven 1942. Nederland was door de Duitsers bezet. (Voor mijn eventuele jonge lezers: de Duitsers waren vijf jaar hier, zonder dat we ze echt hadden geïnviteerd.
Simon Carmiggelt

Dat is helemaal nog niet zo gek bedacht

Pedagoochelaars
Lucebert, over opvoeders

'Je kletst me de oren van het hoofd', zei de leraar tegen het verlegen meisje.

De ANWB meldde dat de gipsvluchten het dit jaar weer goed hadden gedaan. 

Tegen iemand die veel te laat komt: ‘Vindt u het niet wat vroeg om nu al te beginnen?’

Doden was het eerste vak, dat we in ons leven leerden.
Erich Maria Remarque, Duitsland

Gerrit Komrij met zijn 18e eeuwse lampetkannenhoofd en ingebouwde falsetstem aanvaardde zojuist glimlachend als een zonnekanon, de hem opgedrongen Kluwerprijs die hem is toegekend , vanwege zijn jarenlange geweeklaag.[ …] Dit onsmakelijk kijkende mannetje blaast, steunt en klaagt als een verkouden doedelzak.
Judy van Emmerik

Van dat kruis kun je twee galgen maken,’ sprak de vakman geringschattend.
Stanislaw Jerzy Lec, Polen

Verdraagzaamheid – het inzicht dat de ander toch te stom is om tot een beter inzicht te komen.
Hugo Brandt Corstius

Dikwijls is datgene wat wij bescheidenheid noemen, niets anders dan het verlangen om tweemaal geprezen te worden. (Godfried Bomans)

Hugo Brandt Corstius

De bus rijdt als een kamer door de nacht (M.Vasalis)

Zij reed op haar stalen ros hard naar me toe
en met jankende remmen kwam ze tot stilstand

De nacht week in het woud en bij haar vluchten
eeft ze op struweel en roos een dauw-kristal
Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten
Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal. .(Jacques Perk)

Er is nog heel wat leven ondergronds
Als wij tot slot voorgoed de ogen sluiten:
De maden lusten wel gehakt van ons,
Ze kennen ons van binnen en van buiten.
Jean-Pierre Rawie